25-01-09

mentale klik

Ik heb de voorbije weken bijna niet gelopen omwille van blessures en familie problemen.Ik had twee weken geleden mij nog eens laten nakijken bij een huisdokter en ik heb fotos plus echo laten nemen.Bloed hebben ze ook getest maar dat was goed.Ik zit met een hamstering op de aanhechting van de spieren aan mijn zitknobbel zegden ze of zo iets.Eerlijk gezegt had ik daar nog niet van gehoord van ne zitknobbel.Dat was 1 ding.Het volgende was dat er begin was van slijtage van kraakbeen tussen heup en been.Ze noemde het woord artroze ook.Ik kreeg het gevoel dat ik mijn hobby moest op geven.Ik heb eens met de mario gebabbelt en ben met hem eens naar ne kraker geweest met een beetje hoop voor toch nog te kunnen lopen.Ik ben nu twee keer geweest maar hij zij dat het niet op 1 2 3 opgelost zou zijn en hij zij dat ik eventjes niet mocht lopen.Voor iemand met veel goesting is dat ne zware slag.Ik heb het een paar weken volgehouden maar ik ben toch terug gestart.De eerste keer was donderdag en met een half uur te lopen was de fut er al uit.Het gevoel was toch nog niet goed in de heup.Gisteren met een mooi zonnetje ben ik toch nog vertrokken voor een 11 km.Het ging toch iets beter maar de conditie van vroeger is weer ver weg.  5.15/km met een hartslag van 143.Vandaag had ik met de mario afgesproken voor een duurloopje.De afstand was in het beging niet juist opgesteld,maar ik dacht we zien wel hoe het met mij gaat.We waren vertrokken tegen 6 min/km wat voor mij in het begin traag leek maar eigenlijk wel beter voor mij is (bedankt mario).Onderwegen een beetje ne weg uitgestippeld maar ik wist niet juist hoeveel kilometers het gingen zijn.We waren op een punt dat het tijd was voor naar huis te lopen en de berekening ging rond de 20 km.Toen we thuis waren stond er 21 km op tegen 6min/km op de garmin Wat zeker genoeg was voor mij maar de laatste 10 ging beter dan de eerste tien.raar he?Ik heb ook eindelijk iemand gevondden voor opvang.simpel bij de Bond voor grote en jonge gezinnen.Ik dacht dat het alleen s'avonds ging maar ze wilde zelf om 6.30u komen.Dus de gezamelijke zondag training kan terug starten.Wat ik de laatste weken ook aan de hand heb gehand is een probleem dat eigenlijk niet iedereen mag weten dus ik schijf er niet veel over.Het was bijna zo dat de familie van mjn vrouw helemaal met ruzie kapot ging en dat allemaal voor wat geld.Ze zeggen wel dat geld niet gelukkig maakt en dat klopt ook nog vind ik.Het is ook omwille van dit dat ik opvang gevonden heb.Ik hoop dat ik zo van die weken nooit meer tegen kom.Nademiddag komen we nog eens samen met mijn familie voor een familie feestje en nog met mijn grootmoeder.Ze word dit jaar 91 jaar.Er zijn natuurlijk geen nieuwjaarsbrieven meer maar de achterklein kinderen krijgen toch nog altijd iets.Het is wel maar snoep maar het is toch iets.en nu rusten

10:54 Gepost door stefkerun1 in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Amaai, bewogen weken achter de rug, ik hoop dat de kraker u er terug helemaal bovenop krijgt! Goed dat je een babysitt hebt gevonden, nu kan je met een gerust hart je trainingen afwerken, en hopelijk geraken de familiale problemen ook snel opgelost. Veel plezier straks bij de oma!

Gepost door: Wendy | 25-01-09

januari blues ? Het is opvallend hoe het bij veel mensen in januari toch moeilijk was. Mensen lijken ook meer gespannen. Ik merk dat op het werk, in de familie. Het is alsof januari nog net te ver is om naar de fijne zomer te kijken !
Ik hoop dat alles een beetje 'bekoelt' en het minder erg is dan het op het eerste zicht lijkt !

Gepost door: Kaat | 09-02-09

De commentaren zijn gesloten.